Wieler Toer Club De Hellen

Inlogformulier

Zoeken

Eendaagsen

Door: Marius de Vries
Foto's : Paul Meeus. Bekijk de fotoreportage

 
Om deze fantastische tocht te mogen rijden moest je je opgeven voor Maart bij
Paul Meeus, die overigens alles goed had georganiseerd en 3x had rond gemaild dat je
Op bepaalde zaken moest letten en een kopie mee moest nemen van het bevestigings mailtje. Ik denk als ik zeg "CHAPEAU Pol" dat ik namens alle 8 spreek!

Wij meldden ons zoals gewenst om 06:15 uur om daarna naar Klimmen af te reizen. Ik zat bij Peter Hamilton in de auto samen met Maarten Scholtze en Jos van Alphen. Peter en Maarten hadden een voor mij nu niet meer onbekende gezamenlijke hobby namelijk auto's en motorblokken.
Zij hebben zowat de hele rit daarover gekeuveld, ik ben in 2 uur helemaal bij gepraat en heb nu nog een onderwerp waarover ik wat kan meebabbelen.

WTC KlimmenDe organisatie had de start locatie verplaatst om de toegang van auto's wat te bespoedigen en daarin zijn ze goed geslaagd want alle deelnemers kregen achteraf nog een mailtje en daarin klonk alleen maar de loftrompet hoe goed alles was georganiseerd was. Zelfs de burgemeester was laaiend enthousiast en dan te bedenken dat de organisatie op de avond voor de tocht de koers moest wijzigen omdat we niet naar Banneux mochten. Daardoor werd het Blegny ook zo mooi!

Onze pret was er niet minder om: wij waren met z'n negenen, een echte equipe: Maarten Scholtze, Martijn Schoormans, Jan van Nunen, Paul Meeus, onze Hendrik, Jos van Alphen, Peter Hamilton en ik. De sterkeren reden voorop en wisselden puur op gevoel af. Soms werd er even gestopt omdat we na de beklimming iets te hard door reden en de anderen het gat niet dicht konden krijgen.

Peter HamiltonVerder waren alle ingrediënten aanwezig om er een fantastische tocht van te maken en dat werd het. Zon, zo'n 25 graden, prachtige ver gezichten (hoe kan dat ook anders in Limburg en de Voerstreek). Van tijd tot tijd kreeg iedereen jeuk in de benen en wilde ze even strekken, een heuveltje leent zich daar goed voor en voor dat je het weet ben je weer boven. De pauze was na 40 km fietsen en daar kregen we een Extran, krentenbol en een reepje. We zaten, stonden en leunden tegen een stapel autobanden, dat had ook wel wat!

Er was ook nog een fotograaf aanwezig op 2 heuveltjes om alle 

  Er was ook nog een fotograaf aanwezig op 2 heuveltjes om alle dappere strijders vast te leggen. Voor mij had de tocht weinig aan kracht ingeboet want de mooie klim over kasseien bij de kerk van Dalhem zat er nog in en de mooie klim in Visé, genaamd Richelle(dank Jan!) zat er ook nog in. Ik wou de tocht vastleggen op GPS maar dat bleek niet nodig want deze is gewoon te downloaden, ik liet daarom mijn GPS thuis. Nu mocht ik voor de 2e keer op gevoel gaan fietsen in plaats van iedere keer op mijn computertje te kijken. De 1e was de training in Limburg, ik had toen ook maar 3 uurtjes geslapen. Ik had hommeles met mijn wekker die weer was versprongen van tijd terwijl die wel goed stond, dus ik stond om 05:45 bij de Deel i.p.v. 06:45.

Nu ging het aanzienlelijk beter, ik had de 3 dagen ervoor ook goed gereden. Nu had ik ook een heel goed gevoel over mijn verrichtingen bij Klimmen en omstreken. De laatste 40 km mochten we op eigen tempo rijden. Martijn en ik konden elkaar toen goed vinden want we hebben heel de tijd goed samen gereden. Toen we los mochten stond het gemiddelde op 27,5 km p/h en toen we weer in Klimmen waren was het gemiddelde 28 km p/u.

Marius de VriesIedereen heeft echt heel sterk gereden want we vertrokken om 08:30 uur voor de 120 km en om 13:00 uur waren wij (Martijn en ik) terug en niet veel later kwam de rest ook snel binnen.
Dit is de eerste keer dat we zo snel terug waren en dat werd ook onderstreept door Jan, Hendrik, Maarten en Peter die ook zeiden nog nooit zo snel terug te zijn geweest.

Terug in Klimmen was het snel fietsen op de wagen en naar Goirle waar we nog een mooi gedeelte van Luik Bastenaken Luik konden zien en waar Gilbert weer eens zeer overtuigend won.

Ik wilde er zelf nog een persoonlijke noot tegen aan gooien en dat is de tocht gewoon te blijven rijden op de dag in kwestie want met een gelimiteerd aantal renners is het veel chiller rijden en de entourage van zo'n mooie tocht op de dag zelf te rijden is veel mooier, te meer met veel support rond de weg of waren ze allemaal aan het wachten tot ze naar de bakker konden??

Ciao a Tutti

up